Ważny europejski producent opakowań z tworzyw dla branży kosmetycznej i spożywczej. Zarząd zdecydował, że temat klimatu musi zostać „poukładany" na poziomie całej organizacji — spójnie, policzony i oparty na uznanych standardach.
Początek był prosty: ślad w Zakresie 1 i 2. Szybko okazało się, że to dopiero pierwszy krok — w kolejnych etapach firma przeszła z nami przez CFO123, TCFD, strategię SBTi, plan redukcji i raport CDP.
Brak policzonego śladu na poziomie całej spółki, szczególnie w pełnym Zakresie 1, 2 i 3.
Inicjatywy środowiskowe i produktowe prowadzone, ale bez powiązania z emisjami GHG.
Rosnąca liczba pytań klientów o ślad opakowań, redukcję emisji oraz udział w SBTi i CDP.
Klimat zaczął wpływać na ocenę dostawców i warunki finansowania — brakowało „mapy drogowej".
Granice raportowania i mapa źródeł w Zakresie 1 i 2: paliwa, media, flota, instalacje pomocnicze, energia elektryczna.
Mapowanie Zakresu 3: surowce, transport, energia w łańcuchu dostaw. Modele kalkulacyjne aktualizowane co rok.
Analiza ryzyk fizycznych i przejściowych wg scenariuszy IPCC, włączona do systemu zarządzania ryzykiem.
Cele redukcji w Zakresie 1+2 i 3 zgodne ze ścieżkami temperaturowymi Science Based Targets initiative.
Przełożenie strategii na działania w produkcji, utrzymaniu ruchu, logistyce, zakupach i rozwoju produktu.
Spięcie danych, celów i ryzyk w jeden kwestionariusz — zakończone oceną B.
Emisje z własnych operacji to tylko część całości. Realna dekarbonizacja oferty wymaga pracy nad surowcami, transportem i współpracy z dostawcami — nie tylko nad własną energetyką.
Plan redukcji przekładający cele na działania w produkcji, logistyce, zakupach i rozwoju produktu.
Analiza ryzyk klimatycznych włączona do systemu zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie.
Zakres 1 i 2 to dobry początek, ale pełny obraz daje dopiero Zakres 3. W branży opakowań działania tylko na poziomie zakładów nie wystarczą — konieczne są zmiany materiałowe i współpraca z dostawcami.
Od pierwszego bilansu po raport CDP — ustalimy, od czego zacząć.